انواع بست های رزوه ای

اتصالات رزوه ای به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، روش های بست قابل جدا شدن به دلیل ساختار ساده، قابلیت اطمینان و سهولت در مونتاژ و جداسازی آن ها ارزشمند است. روش‌های بازرسی سنتی{1}}مانند استفاده از گیج‌های نخ برای اندازه‌گیری تماس یا میکروسکوپ‌های ابزار جهانی برای اندازه‌گیری دستی-کار-فشار، ناکارآمد و مستعد خطای انسانی هستند.

رزوه ها را می توان بر اساس شکل پروفیل خود به نخ های مثلثی، مستطیلی، ذوزنقه ای و پشتی طبقه بندی کرد. آنها همچنین بر اساس جهت مارپیچ دسته‌بندی می‌شوند: نخ‌های دست راست-(جایی که مارپیچ به سمت راست بالا می‌آید وقتی نخ به حالت عمودی نگه داشته می‌شود) و نخ‌های دست چپ-نخ‌های دستی (جایی که به سمت چپ بالا می‌رود). رزوه‌های دست راست در ساخت مکانیکی استاندارد هستند، در حالی که نخ‌های دست چپ فقط زمانی استفاده می‌شوند که الزامات خاصی تعیین کند. علاوه بر این، رشته‌ها بر اساس تعداد شروع‌های مارپیچ به رشته‌های شروع تک-و رشته‌های شروع چند- (با شروع‌های مساوی با فاصله) طبقه‌بندی می‌شوند. برای سهولت در ساخت، نخ ها معمولاً از چهار شروع تجاوز نمی کنند.